Hoezo regen in Ierland?

De bijzondere fietsvakantie van Maja en Cor
Maja de Jong ging in 1982 met haar man Cor op fietsvakantie naar Ierland. Ze deelt graag haar herinneringen aan die mooie vakantie. Geniet van Maja haar verhaal.

“Langs de weg kookten we ons potje op een primus gasstelletje.”

"Cor fietste nooit, hij had niet eens meer een fiets. Dus toen een vriend ons enthousiast maakte voor een fietsvakantie in Ierland, kochten we een fiets voor Cornelis én regenkleding. Ik heb direct een foto gemaakt toen Cor zijn eerste ritje maakte op de nieuwe fiets. Nog nooit had ik hem zien fietsen. We spraken af dat we vijf kilometer per dag zouden fietsen."

5 kilometer werd 50 kilometer

"Twee weken logeerden we in Bed & Breakfasts, keuze genoeg in Ierland. Wel adviseerden ze ons om elke ochtend het logeeradres te bellen en te reserveren. Dat hebben we nooit gedaan. Wij fietsten tot we het zat waren, die 5 kilometer werd vaak 50 kilometer per dag. Nooit stootten we onze neus dat een logeeradres dicht was. Behalve die ene keer, toen er een bruiloftsfeest was. Maar de vriendelijke gastvrouw belde snel een vriendin waar we wel terecht konden."

Kasteeltoren

"We sliepen ook op een adres dat bekend stond als ‘Castle View’. We kwamen terecht in een rijtjeshuis, nergens een kasteel te bekennen. En we logeerden in een echt kasteel, beheert door een allerhartelijkst oud echtpaar. De kamer was enorm, met een groot, ouderwets bed. Het kasteel omringd door een hoge stenen muur en daarbinnen graasden koeien. We moesten niet te dicht bij de kasteeltoren komen, want daar zat een bijennest, zei de gastheer."

"We werden verwend met voortreffelijke gerechten en koffie met cognac"

Knapperend haardvuur

"Voor onze lunch en avondeten zorgden we zelf, er was nergens een restaurant te bekennen. En in bars kon je alleen een sandwich krijgen. Langs de weg kookten we ons potje (regelmatig met Iers lamsvlees) op een primus gasstelletje. Op een dag hadden we geluk dat onze gastheer een boer was die van koken hield. Als je wilde kon je ’s avonds aanschuiven aan een mooie, grote ovale tafel. Daar verwende hij zijn gasten met voortreffelijke, door hem zelf klaargemaakte, gerechten. Na het eten werden we allemaal uitgenodigd in de salon, om bij een knapperend haardvuur na te praten met koffie en cognac."

"Ik voel nog de spanning: met hoge snelheid afdalen op op een weg vol steenslag"

Witgekalkte huisjes

"Ik herinner me onderweg meterslange heggen van bloeiende fuchsia’s in allerlei kleuren en vormen, en haventjes waar bij eb de scheepjes op het zand lagen. Witgekalkte huisjes met groene, begroeide daken waar netten overheen gespannen waren, om de planten vast te houden. En ik voel nog de spanning toen we met een veel te hoge snelheid van een heuvel afdaalden over een weg die een bocht had en vol steenslag lag."

Plekje in de schaduw

"Het was een gedenkwaardige vakantie. Maar het meest bijzondere was dat we veertien dagen lang prachtig, stralend weer hadden. Het was zo heet dat als we pauzeerden, een plekje in de schaduw zochten. En zonnebrandcrème? Nee, dat verkochten ze nog niet in Ierland."

Groet van Maja de Jong - de Herder